Organizacyjny błąd medyczny – kazus „odleżynowy”


80 tys. zł to kwota odszkodowania jaką ma zapłacić Szpital Neuropsychiatryczny w Lublinie Dariuszowi S. za doprowadzenie do pogorszenia się stanu odleżyn i w konsekwencji amputację nogi. Taki wyrok wydał niedawno sąd okręgowy w Lublinie. Krótka analiza wyroku może stanowić dobry punkt odniesienia do charakterystyki organizacyjnego błędu medycznego, o czym poniżej.

Stan faktyczny

Powód po upadku z konia ze złamanym kręgosłupem w 2008 roku rozpoczął swoją przygodę smutną przygodę ze służbą zdrowia. W styczniu 2009 roku trafił do skarżonego szpitala w Lublinie z zapaleniem oskrzeli. Zgodnie z treścią powództwa tam właśnie dokonał się rozwój odleżyn prowadzący w konsekwencji do amputacji nogi powoda.

Argumenty szpitala

Szpital podnosił, iż pacjent nie chciał współpracować z personelem. Na pytanie dlaczego zabrano pacjentowi materac przeciwodleżynowy (co zostało ustalone w toku postępowania) odpowiedzią była opinia o braku chęci korzystania z niego przez powoda. Brak było jednak odpowiedniej adnotacji w dokumentacji medycznej. Nie poinformowano również powoda w odpowiedni sposób o ewentualnych konsekwencjach jego zachowania, w tym możliwych komplikacjach i powikłaniach – w tym wypadku konsekwencji braku odpowiedniej terapii przeciw odleżynom.

Rozstrzygnięcie

Sąd okręgowy w Lublinie orzekł, iż szpital powinien zapłacić 80 tys. zł tytułem zadośćuczynienia. Sąd uznał, iż wystąpił błąd organizacyjny we wspomnianej placówce. Szpital nie zapewnił odpowiedniej opieki choremu oraz nie poinformował powoda o konsekwencjach nieodpowiedniego zachowania w terapii. W szpitalu nastąpiło również pogorszenie się stanu zdrowia pacjenta, dlatego też uznano winę szpitala.

Komentarz

Błąd organizacyjny, który był przyczyną krzywdy powoda polega na działaniach, które nie są błędami medycznymi sensu stricto, ale polegają na zaniedbaniach np. przy stosowaniu procedur przez personel szpitala (niekoniecznie przez lekarza) . Jak określił to Sąd Apelacyjny w Rzeszowie w wyroku z dnia 12 X 2006 r.,sygn.  I ACa 377/06:

Zakład opieki zdrowotnej (szpital) ponosi odpowiedzialność za błędy organizacyjne i zaniedbania personelu medycznego oraz za naruszenie standardów postępowania i procedur medycznych przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych, skutkiem czego są poważne szkody doznane przez pacjenta.

W tym wypadku nastąpiło naruszenie standardów postępowania przy udzielaniu świadczeń opieki zdrowotnej. Brak odpowiedniej informacji oraz co w niniejszym wypadku istotniejsze, brak odpowiedniego leczenia, w tym stosowania materaca przeciwodleżynowego stały się przyczyną takiego a nie innego orzeczenia. Widać więc, że nawet gdy pacjent nie jest skory do leczenia, jego interesy są chronione przez swoiste domniemanie zabezpieczające jego prawa. Jest to zgodne z propacjenckim podejściem wyrażanym zarówno w doktrynie jak i judykaturze. Prawo chroni i winno chronić bowiem stronę słabszą, a tę w relacji szpital-pacjent jest bez wątpienia ten drugi.

, , ,

  1. #1 by adrianbielecki on Sierpień 11, 2011 - 9:11 pm

    Cytat z wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 12 X 2006 r.,sygn. I ACa 377/06 podany za: http://www.medyczneprawo.pl/2011/05/06/blad-organizacyjny-zakladu-opieki-zdrowotnej/

  2. #2 by medyczneprawo on Wrzesień 14, 2011 - 3:03 pm

    A gdzie sygnatura akt omawianego wyroku SO w Lublinie?

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: